เรายอมแลกกับอะไรบางอย่างมากเกินไปอยู่รึเปล่า?

perks-of-being-a-wallflower

เดี๋ยวนี้เวลาผมเจอคนที่บ้าอะไรบางอย่าง เช่น เป็นนักดนตรี วันทั้งวันก็อยู่กับการเล่นดนตรี แทบไม่ค่อยมีเวลารับรู้เรื่องดราม่า ดารา การเมือง ข่าวสรยุทธ์ อะไรเลย อาจดูแล้วเหมือนคนแบบนี้เป็นพวกโลกแคบ แต่ผมกลับรู้สึกอิจฉาพวกเขา และอยากมีชีวิตแบบนั้นบ้าง

ข่าว ความเชื่อ อุดมการณ์ เรื่องชาวบ้าน ทั้งหลายทั้งปวงที่เราทุกคนจะต้องใช้พลังสมองเป็นจำนวนมากในการเสพในแต่ละวันนั้นจริงๆ แล้วมันไม่ได้มีประโยชน์ต่อการดำรงชีพของเราเท่าไรหรอก นอกเสียจากว่าเราจะหาเหตุผลเข้าข้างตัวเองว่ามันจำเป็น ทั้งที่จริงๆ แล้ว เราแค่ Fear of Being left out เท่านั้นเอง เราใช้เวลาในแต่ละวันไปกับเรื่องพวกนี้อย่างมากมาย และในเวลาเดียวกัน มันล้วนแต่เป็นเรื่องเชิงลบ ที่บ่อนทำลายสุขภาพจิตของเราไปเรื่อยๆ ด้วย มันไม่คุ้ม แต่เราก็หยุดไม่ได้

แต่คนที่มี subculture ที่ตัวเองสังกัดอยู่ แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะไม่รู้จัก หรือเห็นคุณค่าของสิ่งที่พวกเขาทำ แต่ก็มีคนที่อยู่ใน subculture เดียวกันก็เห็นคุณค่า และเข้าใจคนแบบเดียวกัน ที่จริงมันก็เพียงพอแล้วมิใช่เหรอ

บางทีคนเราก็ไม่จำเป็นต้องพยายามทำให้ทุกคนยอมรับหรือทำให้ทุกคนชอบเรา ชีวิตที่จะต้องคอยเอาใจคนหมู่มากเพื่อแลกกับการยอมรับตลอดเวลาเป็นชีวิตที่เหนื่อย และต้องเสียเวลาและพลังงานส่วนใหญ่ไปกับการเอาใจคนไม่ได้หวังดีกับเราจริงๆ เลยด้วยซ้ำ คนเหล่านั้นบางทีก็แค่อยากรู้อยากเห็นเรื่องชาวบ้านไปเรื่อยๆ เป็นคนขี้อิจฉา

อันที่จริงแล้ว เราน่าจะใช้เวลาอยู่กับคนแค่บางคนที่เข้าใจ และเป็นคนที่ปรารถนาดีต่อเราจริงๆ เพียงแค่ไม่กี่คนจะดีกว่า คนที่ไม่ได้รักเราจริงๆ จะเกลียดเราบ้างก็ไม่เห็นต้องเสียเวลาไปสนใจเลยสักนิด ชีวิตเป็นของเรา เรามีสิทธิเลือกที่จะมีความสุข


One thought on “เรายอมแลกกับอะไรบางอย่างมากเกินไปอยู่รึเปล่า?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*