ประวัติย่อของประเทศไทย

©

ดินแดนที่เป็นที่ตั้งของประเทศไทยในปัจจุบันเคยมีมนุษย์อาศัยอยู่มาตั้งแต่ยุคหินแล้ว ดังปรากฎหลักฐานทางโบราณคดีที่ อ.บ้านเชียง (5000 ปี)

เมื่อมนุษย์เริ่มมีอารยธรรม ก็เริ่มมีนครรัฐเกิดขึ้นในดินแดนแถบนี้ ทั้งใหญ่ ทั้งเล็ก เป็นอิสระบ้าง อยู่ใต้อิทธิพลของนครรัฐอื่นบ้าง เพียงแต่เรายังรู้อะไรเกี่ยวกับอารยธรรมเหล่านี้น้อยมาก มีบันทึกทางประวัติศาสตร์ของอินเดียมีระบุไว้ชัดเจนว่า เคยมีการเดินทางเข้ามาเผยแพร่พุทธศาสนาในดินแดนแถบนี้ (เรียกว่า สุวรรณภูมิ) เมื่อ 2000 ปีก่อน รวมทั้งราชวงศ์ของอินเดียก็เคยแผ่อาณานิคมมายังดินแดนแถบนี้ด้วย

©

©

อาณาจักรที่เก่าแก่ที่สุดและรุ่งเรืองมากอาณาจักรหนึ่งคือ ทวารวดี ซึ่งน่าจะมีศูนย์กลางอยู่ที่นครปฐม และกินอาณาบริเวณรอบแม่น้ำเจ้าพระยาและโขง เป็นอารยธรรมที่รับอิทธิพลทางวัฒนธรรมแบบอินเดียมา เชื่อว่าพลเมืองน่าจะเป็นพวกมอญเป็นหลัก นับถือทั้งพุทธมหายานและฮินดู มีการค้นพบโบราณวัตถุของอาณาจักรนี้ทั่วไปหมดในพื้นที่ประเทศไทย บันทึกทางประวัติศาสตร์ของจีนก็มีการกล่าวถืออาณาจักรนี้ (เรียกว่า โถโลโปตี) มีอายุอยู่ระหว่าง 1000-2000 ปี แต่ตอนปลายยุคของอาณาจักร เขมรพระนครเริ่มรุ่งเรืองขึ้นมา ทวารวดีก็ตกอยู่ใต้อิทธิพลของเขมรพระนคร

เมื่อเขมรเสื่อมลง เมืองใหญ่น้อยก็ค่อยๆ แยกตัวเป็นอิสระ เมืองละโว้  มีศูนย์กลางอยู่ที่ลพบุรี ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของทวารวดี ก็แยกตัวเป็นอิสระด้วย อาณาจักรละโว้อาจเรียกว่า ลวปุระ หรืออาณาจักรลพบุรีก็ได้ ชาวละโว้เรียกว่า ขอม ซึ่งไม่ใช่ชื่อชาติพันธ์ แต่เป็นชื่อของกลุ่มคนหลากหลายชาติพันธ์ (ทั้งมอญ เขมร จีน อินเดีย ไต) ที่อาศัยอยู่ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และมีวัฒนธรรมร่วมกัน (วัฒนธรรมที่ได้รับอิทธิพลจากเขมร) มีอักษรของตัวเอง นับถือพุทธ อาจพูดภาษาเขมรหรือสันสกฤต

พวกขอมจัดว่าเป็นบรรพบุรุษของคนไทย ดังนั้นคนไทยจึงเป็นชาติพันธ์ผสม ไม่ได้มีสิ่งที่เรียกว่าชาติพันธ์แท้ที่เรียกว่า ชาติไทยหรือไทยสยาม เหมือนอย่างชาติพันธ์เขมรหรือมอญ

ช่วงปลายยุคละโว้ ได้มีการย้ายศูนย์กลางอำนาจลงมายังเมืองอโยธยาโดยพระเจ้าอู่ทอง (แต่ไม่แน่ใจว่าพระเจ้าอู่ทองเป็นแค่สามัญชน หรือว่าจะมีเชื้อพระวงศ์ละโว้ด้วยหรือไม่) และกลายมาเป็นศูนย์กลางอำนาจใหม่ในแถบนี้ มีความมั่งคั่งจากการเป็นเมืองท่าที่ค้าขายนานาชาติ จนกระทั้งเสียกรุงให้พม่า และกลายมาเป็นธนบุรี และรัตนโกสินทร์ตามลำดับ

(สุโขทัยก็เป็นนครรัฐหนึ่ง ที่แยกตัวออกมาเมื่อเขมรพระนครเสื่อมอำนาจลงในช่วงเวลาเดียวกับหลายๆ นครรัฐในภูมิภาคนี้ เช่น ล้านนา อยุธยา หริภูญไชย เป็นต้น และเมื่ออยุธยารุ่งเรืองมากขึ้น สุโขทัยเองก็อ่อนแอลงจนค่อยๆ อยู่ใต้อำนาจของอยุธยาในที่สุด ฉะนั้นชาวอยุธยาเองจึงไม่ได้มีความรู้สึกว่าสุโขทัยเป็นบรรพบุรุษของพวกตน ความคิดที่ว่าสุโขทัยเป็นราชธานีแรกของไทยก่อนอยุธยานั้น เป็นเพียงความคิดที่สังเคราะห์ขึ้นมาใหม่ในยุคกรุงรัตนโกสินทร์เท่านั้น)

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*