รีวิวหนังสือ  ดิ้นรนจนรวย

ช่วงนี้ได้อ่านหนังสือชื่อ ดิ้นรนจนรวย (business for bohemians) โดย ทอมส์ ฮอจคินสัน แปลโดย คำเมือง

ถูกใจแนวคิดในหนังสือเล่มนี้ที่บอกว่า นักธุรกิจคือคนที่ทำธุรกิจโดยหวังทำกำไรให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ แต่พวกที่ทำธุรกิจแบบ “ติสต์ๆ” ประเภทต้องเป็นธุรกิจที่รัก ต้องไม่ทำลายสิ่งแวดล้อม ต้องได้ช่วยเหลือคน หรืออะไรแบบนั้น เค้าไม่เรียกว่านักธุรกิจ แต่เรียกว่า Lifestyler คือพวกนี้แค่ทำเพราะอยากมีไลฟ์สไตล์ และบางส่วนออกจากเป็นพวกรังเกียจความรวยเสียด้วย

พวก Lifestyler มักจะทำธุรกิจแบบลุ่มๆ ดอนๆ และส่วนใหญ่สุดท้ายแล้วธุรกิจจะไปไม่รอด แต่ก็ยังอยากทำ เพราะมีความสุขจากงาน ไม่ใช่จากการมีสมบัติ อยากมีไลฟ์สไตล์ที่ได้พบเจอผู้คน ฯลฯ ซึ่งบ่อยครั้งมันก็เป็นเป้าหมายที่ขัดแย้งกับการทำกำไร ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นที่ทำให้ธุรกิจอยู่รอด

ดังนั้น ถ้า Lifestyler สามารถทำให้ธุรกิจตอบโจทย์ด้านความสุขส่วนตัวได้ แล้วในเวลาเดียวกันก็ทำกำไรได้ นั่นคือที่สุดแล้ว ไม่ต้องรวย แค่มีกำไร เลี้ยงตัวได้ และได้ทำงานอย่างมีความสุข ไม่ใช่แบบเครียดๆ หรือไร้จิตวิญญาณเพราะมุ่งหากำไรสูงสุดอย่างเดียว

มันคือแนวคิดที่สอดคล้องกับเรื่องที่กำลังครุ่นคิดอยู่ในช่วงนี้เลยอ่ะ Lifestyler มันชั่งเหมือนกับอุดมคติของ Gen Me เลย และผมว่า โดยส่วนตัว ผมก็เป็นโรคนี้แหละ โรคติสต์แตก อยากเป็นเจ้าของธุรกิจที่สะท้อนความเป็นตัวเรา ไม่ได้อยากทำธุรกิจเพราะว่าอยากรวยๆๆๆ

ส่วนอื่นๆ ของหนังสือเล่มนี้ ถ้าหากเป็นคนที่มีพื้นความรู้ด้านธุรกิจอยู่แล้ว ก็จะพบว่าไม่มีอะไรใหม่ เพราะเป็นการสอนธุรกิจให้กับพวกติสต์ๆ ที่ไม่มีความรู้ธุรกิจเลย จึงเป็นอะไรที่ง่ายๆ ไม่ต้องอ่านก็ได้

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*