คุยกับตัวเอง (3) : ความเพียร

เวลาที่คิดจะทำอะไรบางอย่างที่เกินกว่าคำว่า แค่อยู่ไปวันๆ สิ่งที่จะต้องเจอเสมอก็คือ อุปสรรค ต่างๆ

เจออุปสรรคเข้าไปมากๆ แล้ว จิตจะตก พอจิตตกก็มักจะเลิก ลองโดนแบบนี้บ่อยๆ เข้า ก็จะกลายเป็นคนที่ไม่อยากทำอะไรใหม่ๆ เลย (aka อยู่ไปวันๆ)

สุดท้ายก็ต้องมานั่งรูดไอแพดทั้งวัน เพราะเป็นกิจกรรมแค่ไม่กี่อย่างที่ทำให้ไม่ต้องเจออุปสรรค ทุกอย่างสั่งการได้ดั่งใจด้วยปลายนิ้ว ปราศจากสิ่งขัดใจ

แต่แล้วก็จะเริ่มเบื่อ รู้สึกไร้ค่า ชีวิตไม่มีสีสัน อีก

คนเราเป็นแบบนี้

บางคนที่เข้ามาสู่วังวนนี้ แล้วออกไม่ได้เลยตลอดชีวิตก็มี เยอะด้วย

แต่ถ้าเราปฏิเสธที่จะอยู่ในวังวนนี้ ลองทำสิ่งใหม่ๆ เสมอ ทันทีที่เจออุปสรรคแรก จิตตก ก็แค่ให้รู้ว่า นี่คือวังวนปกติ ไม่ต้องไปกลัวมัน ถ้าจิตตกมากๆ ก็หยุดชั่วคราวก็ได้ แต่ว่าอย่าเลิก รอให้รู้สึกดีขึ้น ก็ค่อยกลับมาสู้ต่อ เราจะพบว่า แท้จริงเป็นแค่เรื่องจิตใจของเราที่ไม่แข็งแรงเท่านั้น ทุกอย่างไม่ได้เลยร้ายขนาดนั้นหรอก

หลายอย่างในโลกนี้ ตอนแรกมักจะยากมาก ตอนเลิกกินของทอด สัปดาห์แรกจะทรมานมาก หลังจากนั้นจะไม่อยากกินของทอดเอง แค่เห็นก็เอียน ทำให้ไม่ต้องพยายามเหมือนช่วงแรก แต่เพราะคนเราไม่ทนให้ก้าวพ้นช่วงที่ยากที่สุด เรามักเลิกกันไปก่อน ทำให้พลาดโอกาสที่จะทำสำเร็จไปอย่างน่าเสียดาย ถ้าเป็นคนเลิกอะไรง่ายๆ ก็จะกลายเป็นคนทำอะไรไม่สำเร็จสักอย่างในทุกเรื่อง ยิ่งทำให้กลัวอุปสรรคเข้าไปใหญ่

ถ้ามองอุปสรรคในแง่บวก เลิกกลัวความล้มเหลว ทำให้เป็นนิสัย เราจะยิ่งมั่นใจขึ้นเรื่อยๆ เมื่อผ่านอุปสรรคไปได้ และทำให้เก่งขึ้นเรื่อยๆ กลายเป็นการป้อนกลับแบบบวก

ก็เหมือนอย่างที่นิชเช่บอกไว้ “What does not kill you makes you stronger.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*