Shop tour 1.0

 

ในเย็นวันหนึ่งหลังทำงานไม้เสร็จ ก็เลยมีเวลาถ่ายรูปช้อปเอามาลงครับ

ช่วงที่ผ่านมา พยายามพัฒนาช้อปอย่างต่อเนื่อง ตอนนี้น่าจะเรียกได้ว่า เป็นช้อปที่ทำงานไม้ได้แทบทุกอย่างที่อยากได้แล้ว เลยขอนำเที่ยวช้อปสักหน่อย

บทเรียนหนึ่งที่ได้จากการสร้างช้อปคือ เราควรซื้อเครื่องมือที่ดีที่สุด เท่าที่เราจะสามารถซื้อไหว เพราะเครื่องมือที่ราคาถูก แต่ไม่ดี หรือฟังก์ชั่นไม่ครบ ซื้อมาแล้ว ไม่จบ สุดท้ายก็ต้องไปซื้ออย่างดีมาใช้อีกอัน แทนที่จะประหยัดกลายเป็นยิ่งแพงกว่าเดิม เครื่องมือหลายอย่างที่ซื้อไว้เป็นแบบนั้นจริงๆ เสียน้อยเสียยากเสียมากเสียง่ายครับ

ของดีแต่แพง ซื้อมาแล้วมักใช้งานได้นานแสนนาน พวกพาวเวอร์ทูลใช้ได้หลายปี พวกแฮนด์ทูลนี่ใช้ได้ตลอดชีวิตเลย ใช้แล้วได้งานดี ผลงานของเราก็พัฒนาด้วย ของถูกแต่ไม่ดี ทำให้งานออกมาดีได้ยาก บางกรณีไม่มีทางทำงานที่ดีออกมาได้เลยด้วยซ้ำ คิดแล้วกลับแพงกว่าครับ

ผมสังเกตว่าวิธีคิดของบ้านเราคือ ถูกที่สุดไว้ก่อน ช่างไม้เองก็มักภูมิใจถ้าตัวเองทำอะไรได้ถูกกว่าคนอื่น มากกว่าจะภูมิใจที่ทำงานได้สวยกว่าคนอื่น ส่วนพวกฝรั่งจะทุ่มทุนซื้อของดีๆ มาใช้ ถ้าไม่มีเงินก็จะหยอดกระปุกจนกว่าจะมี ไม่ไปซื้อของถูกมาแก้ขัดไปก่อน ทั้งสองวัฒนธรรมมีทั้งข้อดีและข้อเสีย พวกฝรั่งอาจจะเริ่มต้นทำงานไม้ได้ช้ากว่า เพราะว่าต้องรอเก็บตังค์ซื้อเครื่องมือ แต่คนไทย การจะพัฒนาคคุณภาพงานให้พรีเมี่ยม จะยาก เพราะคนไม่นิยมของดี แต่นิยมของถูก อย่างเวลาจะหาซื้อเครื่องมือดีๆ ก็ต้องสั่งซื้อจากเมืองนอก ซึ่งแพงกว่าฝรั่ง เพราะเมืองไทยไม่มีขาย นำเข้ามาแล้วขายไม่ออก เพราะคนส่วนใหญ่ไม่ใช้ของดีๆ แค่นี้ก็ทำของดีๆ แข่งกับฝรั่งยากแล้ว (ต้นทุนเราแพ้) ยิ่งเอาของดีๆ ไปขาย ก็ยิ่งขายยากกว่าด้วย เพราะตลาดของดีๆ ในไทยเล็กมาก ลูกค้าที่จะใส่ใจคุณภาพขนาดนั้นมีน้อย ทั้งหมดนี้มันอธิบายว่า ทำไมไทยถึงก้าวขึ้นไปทำของคุณภาพสูงไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเราไม่เก่ง แต่สิ่งแวดล้อมของเรามันไม่เอื้อ


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*